|
Krien & Quirinus DE WEBSITE VAN KRIEN VAN DER MEER MET ZIJN OVERPEINZINGEN OVER DE ANTROPOSOFIE EN HET LEVEN |
|
|
|
ANTROPOSOFIE VOORKENNIS
INCARNEREN, BREED |
|
Februari 2011
Steiner gaat bij het begrip incarnatie uit van de herhaalde aardlevens, terug op aarde komen om net weer dat kleine stukje verder te groeien als dat je was in je ontwikkeling. Om die rationele mogelijkheden verder te ontwikkelen, het verdiepen en louteren van die gevoelswereld en het bewuste willen. Om het “ik” steeds verder te verstevigen en te laten heersen in die ziel, astraal lichaam, ether en fysiek lichaam. Mijns inziens is het ook mogelijk dit begrip, incarnatie, breder toe te passen, incarnatie is dichter bij als je denkt, mijns inziens. In de zin wie praat er in mij, met wie ben ik aan het praten en wie stuurt mijn lichaam!
Iedereen zal het wel eens hebben van: “er valt iets uit mijn mond”. Je bent jezelf totaal niet bewust dat je eigenlijk iets zegt maar toch zeg je iets! Er valt iets uit je mond. Maar wie zegt dit dan? Want je zegt het wel, ben je het zelf? Mag ik hiervoor de term gebruiken: INCARNEREN BREED! Of Incarneren korte termijn.
In deze zin had ik een aantal bijzonder vreemde ervaring. Ik had besloten wat minder koffie of geen koffie te drinken, ik wilde aan de bar een kopje thee bestellen, in gedachten heel duidelijk bij thee, de barkeeper vroeg wat ik wilde drinken en waar het vandaan kwam weet ik echt niet maar ik sprak: “cappuccino”. Deze ervaring was voor mij dan weer aanleiding om mijzelf te beperken tot twee kopjes koffie per dag, dit leert de ervaring bij mij, dit soort dingen gebeuren vaker bij mij.
Helder voor de geest staat ook de gebeurtenis dat ik reageerde op wat iemand vertelde. Ik begon te reageren, te vertellen, zinvol goed onderbouwd, wel duidelijk mij stijl! Maar ik had over wat ik vertelde totaal niet nagedacht! Wat sprak er in mij?
Een andere bijzondere ervaring, mijn allereerste voordracht ooit die ik gaf. Thema, “een totaal veranderd gevoelsleven”. De avond daarvoor ging ik wat grieperig naar huis 10 uur liggen slapen, ik nam echter een van mijn befaamde pillen en zat weer goed in mijn vel. Wel een schema gemaakt van wat ik wilde vertellen (mijn manier van werken), mijzelf wel gerealiseerd van: “ zenuwachtig zijn” heeft geen zin. Maar toen ik mijn voordracht hield stond ik wel opeens mijn verhaal voor driehonderd personen te houden. Mijn allereerste voordracht. Gelukkig stond ik in het licht en de rest was donker. Waar kwam die rust vandaan? Was ik het die er sprak! Ik vermoed in dit geval duidelijk mijzelf. Maar die rust waar kwam die vandaan? Die geestelijke wereld dichterbij als dat je denkt. Vroeger op school een spreekbeurt houden dat kon ik niet, zenuwachtig. Binnen mijn werk had ik de verantwoording over een groep van 10 dames, maar tegen de groep iets zeggen dat kwam er verkrampt uit, dit kon ik niet
Het gebeurd wel dat ik met iemand zit te praten en dan vraag ik mijzelf af van wie of wat praat er in de ander, de persoon zelf, of zit ik nu bijvoorbeeld met mijn ex werkgever te praten die ik herken in de manier waarop de andere persoon praat. En als de persoon een bepaald iets verteld wat eigenlijk totaal niet bij die persoon past, met wie zit ik dan te praten?
Mijn laatste voorbeeld, het pin-apparaat: Iedereen heeft wel eens een black-out in dit geval was ik mijn pin-code wijt, ik wist het echt niet meer. Het was weg! Let op, wat gebeurde er: ik stond voor het pin-apparaat en die handen gingen vanzelf! Wie bestuurde in dit geval mijn handen? Misschien toch een soort incarnatie!
Voor mij zijn dit feiten, incarneren breed. Incarneren dichterbij als dat je denkt! Het is echter duidelijk wel mijn belevingswereld.
Groetjes, Krien van der Meer |
|