|
Krien & Quirinus DE WEBSITE VAN KRIEN VAN DER MEER MET ZIJN OVERPEINZINGEN OVER DE ANTROPOSOFIE EN HET LEVEN |
|
|
|
ANTROPOSOFIE MODAAL HET BLAD DAT KLEINE WONDER |
|
Juni 2009
Bij Steiner zijn voor het ontwikkelen van DIE gevoelswereld onder andere de processen in de natuur van ontstaan en vergaan een belangrijk uitgangspunt. Vooral voor mij, met mijn karakteropbouw, altijd maar in dat rationele zijn, verdient het ontwikkelen van die gevoelswereld een bijzondere aandacht. Een opmerking van Steiner gevoelens zijn voor de ziel, hetzelfde als wat voedingsstoffen voor het fysieke lichaam zijn.
In het boek: “HOE VERKRIJGT MEN BEWUSTZIJN OP HOGERE GEBIEDEN” staat Steiner uitgebreid stil bij het ontstaan en vergaan in de natuur. Hij geeft hele eenvoudige oefeningen aan. Wat wel aansluit bij mijn uitgangspunt van logisch blijven maar wel zo simpel mogelijk. Richt de aandacht op het ontstaan en vergaan in de natuur, bijvoorbeeld een uitlopende bladknop, of een afstervend blad. Neem dit beeld eerst zo nauwkeurig mogelijk waar. Hier gaat een hele sterke werking vanuit, je gaat op de langere termijn alles nauwkeuriger waarnemen. Dit alles is een eerste aanzet om inzicht te krijgen in de processen van leven en dood.
Het is natuurlijk belangrijk de concentratie vast te houden bij het waarnemen van het blad, maar het doel is bepaalde gevoelens te ontwikkelen, te versterken. Iedereen kent waarschijnlijk wel dat vrolijke gevoel van fietsend door een park, de zon schijnt door de bomen, het is windstil, er steekt af en toe een fazant over een soort van bij mij, vrolijk gevoel. Normaal gesproken trekt een dergelijk gevoel vluchtig door de ziel. Je bent het jezelf eigenlijk niet bewust. Nu is het de kunst, de bedoeling, dit vrolijke gevoel te ontwikkelen, vast te houden, bij die zich ontluikende bladknop. Bij het vergaan hetzelfde verhaal. Bij mij een somber gevoel. Steiner omschrijft dat gevoelens van ongekende aard door de ziel stromen, dus ook andere gevoelens zijn mogelijk. Vooral het afwisselend richten van de aandacht op het ontstaan en vergaan in de natuur, kan de gevoelens belangrijk versterken. Als tijdsduur zou ik aangeven maximaal een minuut of vijf, eigenlijk is het principe bevrediging te vinden in de meditatie op zich, zolang je jezelf lekker voelt in de meditatie. We moeten al zoveel van onszelf. Laat je niet afschrikken, als het die te ontwikkelen gevoelens direct niet lukt; ik had er een half jaartje voor nodig om die gevoelens van vrolijk en somber te ontwikkelen, mediteren is iets van de lange adem.
Nu weer even Steiner die zegt op de langere termijn: bij het ontstaan het gevoel van een zwakke gelijkenis met een zonsopkomst, en bij het vergaan een gevoel van een in het gezichtsveld rijzende maan. Dit klopt exact, deze gevoelens vormden zich en het typische is dat je dan ook weet dat het die gevoelens van een zonsopkomst en van een maansopkomst zijn. Waar ik echter geen verklaring voor heb die gevoelens verdwenen weer.
Van mediteren weer even terug naar het blad, terug naar Krien.
Het is overal om ons heen, in de plantenwereld, om een voorbeeld te geven van gras tot en met de bomen, BLADEREN het basisprincipe van de hele plantenwereld is eigenlijk het BLAD en de basiskleur is groen. Natuurlijk vergeet ik de cactussen niet, de uitzondering die de regel bevestigt en zijn er planten met roodachtige bladeren. Maar kijk eens naar de variatie aan groene tinten, iedere plant heeft weer zijn eigen tint. Vooral in het voorjaar als de natuur uitloopt, dan begint de bladknop zich te ontwikkelen met van die tere lichtgroene tinten, tot het blad volwassen is en krijgt het pas zijn eigenlijke kleur.
Ik was bij mijn moedertje en haar flat kijkt uit op een stukje gras waar ook knotwilgen groeien. Deze lopen verhoudingsgewijs pas laat uit en een van die knotwilgen was duidelijk achter in zijn ontwikkeling. Samen hebben we een paar minuten staan kijken naar die ene knotwilg die achterbleef. Voor dat soort dingen daar had ik vroeger geen oog voor.
Maar wat kan zo een blad allemaal?
Aan de onderkant bevinden zich de huidmondjes, deze gaan helemaal open als de zon schijnt. Dan verdampen ze water en vormen ze zuurstof. Als het nacht is rust de hele plant, je zou kunnen zeggen de plant slaapt. Dan wordt het licht en beginnen de huidmondjes zich te openen. Pas als de zon echt schijnt, komt het levens proces helemaal op gang. De plant begint met de verdamping als het licht wordt, het blad vraagt om water, dan pas komt de sapstroom op gang. Als de zon schijnt openen de huidmondjes zich pas helemaal. De sapstroom is het proces en vermogen van de plant, om met de wortels vocht en voedingstoffen op te nemen en deze door te voeren naar de bladeren. De gehele wortelvorming past zich weer aan bij ontwikkeling van de plant, als de grond droog is zullen de wortels dieper gaan en bij vochtige grond blijven ze meer aan de oppervlakte.
Nu de bovenkant van het blad: daar bevinden zich zogezegd de bladgroenkorrels (de dure term is chlorofylkorrels). Je zou ook kunnen zeggen zonnecellen want zij bezitten het vermogen om de zonneenergie om te zetten, samen met H2O+ CO2 tot bouwstenen voor de plant. De term voor dit proces is ASSIMILATIE, ofwel van foto synthese. Maar als je daarbij stil staat, als je dit overdenkt, zo een bladgroenkorrel neemt zonlicht op en zet het om in energie, dit kan toch eigenlijk niet! De hele plantenwereld echter met al zijn bladeren bevat dit vermogen.
Er is een sapstroom omhoog in de plant voor het water en de voedingstoffen, maar eigenlijk moet er ook een soort sapstroom omlaag zijn om de bouwstenen van dit zonlicht en de CO2 door de plant te verspreiden. Dat is wel logisch. Maar eigenlijk schiet mijn kennis hier te kort. Ik weet niet precies hoe dit proces verloopt.
Wat kan zo een blad allemaal: het is zo vanzelfsprekend, maar eigenlijk is het een klein WONDER!
Getekend, Krien van der Meer |
|